The Living Room is geboren — waar een licht blijft branden

Het gebeurde niet in één klap. Maar ergens halverwege mijn opleiding tot ritueelbegeleider viel het op zijn plek: dit is wat ik te doen heb.

Al jaren volgde ik coachingsopleidingen, trainingen, cursussen. Altijd op zoek naar hoe ik mensen écht kon helpen. De vonk zag ik pas toen ik stilviel.

Toen mijn grote liefde ziek werd, leerde ik: de zorg gaat naar de patiënt. Logisch. Maar wie naast haar staat, draagt mee. Vaak in stilte. Vaak te lang. Ik zag dat ik alleen kon helpen als ik eerst naar mezelf keek.

Ruimte maken. Ademen. Stilvallen.

Daar, in die opleiding, voelde ik het helder: ik wil een plek creëren voor mensen die leven met verlies dat geen naam heeft. Een plek waar je niet hoeft te verdwijnen achter de zorg voor een ander. Waar je jezelf weer kunt horen.

Voor wie meeleeft, meestrijdt — en zichzelf langzaam kwijtraakt.

Ik herkende mezelf. Mijn eigen verliezen. Mijn manier van overleven. Mijn neiging om door te gaan, zonder te voelen.

Het voelde als een omkering. Alsof ik, midden in de nacht, een klein lichtje zag branden. Niet fel. Niet groots. Maar genoeg om de weg te vinden.

Dat is wat ik wil bieden. Een plek waar dat licht blijft branden. Voor wie naast iemand staat. Voor wie zichzelf even niet meer ziet. Voor wie zoekt naar betekenis in het donker.

Vandaag mag ik het zeggen: The Living Room is geboren.

Een plek waar rouw mag bestaan. Waar je mag ademen, verwerken, hervinden. Waar jouw verhaal telt.

Ik begeleid. Ik luister. Ik maak rituelen die betekenis geven aan wat je doormaakt. Niet om iets op te lossen, maar om ruimte te maken.

Voor wie zoekt naar houvast in het donker. Waar één klein lichtje — zoals dat van een kaars, een ster, een herinnering — genoeg is om te weten: je hoeft het niet alleen te doen.

Nieuwsgierig? Kijk op www.the-living-room.nl.

Of stuur een bericht: welkom@the-living-room.nl

Je bent welkom.